Waarom fotograferen? - zeevogel



Ik fotografeer omdat ik het leuk vind.


Omdat er veel over het waarom van de fotografie is geschreven, kwam ik bij Suzan Sonntag uit. In 1979 schreef zij over fotografie en filosofie, in een boek dat ik voor deze teksten heb gebruikt.

Fotografie is de wereld verzamelen.Ik kan thuis op reis gaan, mijn foto's zijn met trefwoorden opgeslagen, zodat ik door een paar woorden in te typen overal naartoe kan. In mijn wereld, in vele duizenden foto's.

Fotograferen is een stukje uit de tijd snijden en in een doosje stoppen.

Zodat ik in de tijd terug kan gaan. De tijd maakt elke foto meer waard, het verleden raakt steeds verder weg, maar de foto blijft.

Fotograferen is jagen. Is het volgen van een oerinstinct. Niet het vroegere jagen om te doden, maar nu om trofeeën te bemachtigen en te bewaren. Om indruk op anderen te maken, al sta ik daar niet bewust bij stil.

Fotograferen is spannend. De spanning of de foto is gelukt, de spanning van het onderweg zijn, het risico betrapt te worden. Door de fotografie kom ik op plaatsen waar ik anders nooit zou komen, mijn foto's vormen het bewijsmateriaal dat ik ergens was.

Fotograferen is een legitimatie om op die mooie plek te zijn. Zoals vissers aan de waterkant zitten, om daar te kunnen zijn zonder gek gevonden te worden. Om een voor anderen zichtbare reden te hebben om op die plek te zijn.